تبلیغات
PDSW - شبکه‌های ماهواره‌ای موجب افول عصر طلایی دوبله شده‌اند

PDSW

Public Diplomacy and Soft War - PDSW

بررسی وضعیت دوبله و نقش آن در بهتر دیده شدن آثار در گفت‌وگوی «جوان» با منوچهر والی‌زاده

«شبکه‌های ماهواره‌ای موجب افول عصر طلایی دوبله شده‌اند»

بسیاری از آنهایی که از تماشاگران حرفه‌ای آثار سینمایی و تلویزیونی هستند به این مسئله معتقدند که این صداست که به یک شخصیت جان می‌بخشد و باعث عمق بخشیدن به آن می‌شود و بر آن تأکید می‌کنند. شاید همین موضوع هم باعث شده است که آن جمله معروف و طلایی « تنها صداست که می‌ماند» تا این حد به ماندگاری برسد. یکی از افرادی که بیش از نیم قرن همه را با جادوی صدایش میخکوب کرده منوچهر والی‌زاده است. فردی که وارد هفتمین دهه زندگی‌اش شده است اما صدایش همچنان جوان است. او متولد سال 1319 در تهران است و از سال 1337 فعالیتش را در عرصه هنر به طور جدی آغاز کرده است. او ابتدا در تئاتر ایفاگر نقش‌های کوتاه بود اما استعداد او توسط استاد متین کشف و او وارد عرصه دوبله می‌شود. او تاکنون آثارهای درخشانی را دوبله کرده است و به جای بسیاری از کاراکترهای مطرح حرف زده است که از معروف‌ترین آنها می‌توان به گری اولدمن، «هری پاتر» و نوورت میلر «فرار از زندان»، شان پن «ارباب حلقه»، ادی مورفی «بورلی هیلز»، جانی دپ «دنی براسکو» و کارتون لوک خوش‌شانس اشاره کرد. با او درباره اتفاقاتی که در عرصه دوبله افتاده است گفت‌وگوی مفصلی انجام دادیم که خواندنش خالی از لطف نیست.

شما سال‌هاست که در عرصه گویندگی فعالیت می‌کنید و جای بسیاری از بزرگان عرصه هنر صحبت کرده‌اید، اما یکی از نقش‌هایی که در چند سال اخیر شما را بار دیگر به جایگاه اصلی‌تان بازگرداند سریال پربیننده «فرار از زندان» و صحبت کردن جای کاراکتر مایکل بود، کمی راجع به آن صحبت کنید.

این سریال یکی از پرمخاطب‌ترین سریال‌هایی بود که در چند سال اخیر وارد مارکت جهانی شده بود و بسیاری از مردم دنیا آن را با زیرنویس تماشا کرده بودند و با صحبت کردن شخصیت اصلی آن آشنایی داشتند و صدای او را شنیده بودند به همین خاطر کار را برای من سخت می‌کرد. خوشبختانه قصه این سریال به گونه‌ای بود که به لحاظ مفهومی در کشور ما چندان دچار ممیزی نشد و به همین جهت به لحاظ ساختاری چندان آسیب ندید. من به موضوع این سریال بسیار علاقه‌مند بودم و از لحظه به لحظه آن لذت بردم. برای دوبلوری مانند من خیلی مهم است که وقتی جای کاراکتری صحبت می‌کند از حرف زدن به جای او لذت ببرد. ما حدود هشت ماه درگیر دوبله این کار بودیم.

با اینکه دوبله این سریال بسیار خوب از کار درآمد اما در سری اول پخش آن انتقاداتی را به دنبال داشت، چرا که از گوینده‌های تکراری در آن استفاده می‌شد و بار کیفی آن به نوعی افت می‌کرد.

مدیریت دوبلاژ این سریال بر عهده آقای قنبری بود و ایشان فرد بسیار کاربلد و حرفه‌ای بودند اما واقعیتی که نباید آن را فراموش کرد این بود که اولین سریالی بود که مؤسسه ویدئو تصویری می‌خواست آن را به طور مستقل ترجمه کند و به بازار ارائه دهد و طبیعی بود که در چنین شرایطی باید حواسشان به بازار هم می‌بود و اینکه آیا این کار در بازار هم با استقبال مخاطبان مواجه می‌شود یا خیر... و همین مسئله سبب شد که آنها سیاست کاهش هزینه‌ها را در پیش بگیرند و از یک دوبلور بخواهند که جای چند کاراکتر صحبت کند اما مدتی که گذشت و فروش سری اول مشخص شد آنها پی به استقبال مردم بردند و در سری‌های بعدی از دوبلورهای بیشتری استفاده و به نوعی این ضعف را جبران کردند.

یکی از ویژگی‌هایی که صدای شما دارد طراوت جوانی است، طوری که وقتی با دیگر همکارانتان پیرامون صدای شما حرف می‌زنیم می‌گویند صدای «والی‌زاده» هیچ‌گاه پیر نمی‌شود.

آنها به من لطف دارند. من الان 70 سالم است و 50 سال است که در عرصه دوبله فعال هستم و معمولاً جای جوان اول‌های فیلم‌های مختلف صحبت کردم و شاید همین مسئله هم باعث شده است که صدای من به نوعی با جوانی مأنوس شده است. (باخنده) البته من از صدایم همواره مراقبت می‌کنم و با رعایت همه نکات اجازه نمی‌دهم که صدایم دچار پیری شود.

شاید برای خیلی‌ها جالب باشد که بدانند شما به چه شکل با شخصیت‌هایی که حرف می‌زنید ارتباط برقرار می‌کنید.

بعد از مدتی یک گوینده یاد می‌گیرد که چشم‌هایش با تصویر هماهنگ باشد و به نوعی با آن کاراکتر احساس همذات پنداری می‌کند و بعد از مدتی به یک خلاقیتی دست پیدا می‌کند که یاد می‌گیرد چطور اتفاقات پیش رو را پیش‌بینی کند، به همین خاطر معمولاً ما بعد از دیدن یکباره فیلم وقتمان را چندان برای تطبیق حرکات و دیالوگ هدر نمی‌دهیم.

این روزها تکنولوژی هم وارد کار دوبلاژ شده است و اکثر کارها به کمک فناوری دیجیتال ترجمه می‌شود، به نظر شما این فناوری در خدمت دوبله است یا خیر...؟!

همانطور که خود شما هم به آن اشاره کردید دیگر نمی‌توان تکنولوژی را از عرصه‌های مختلف زندگی حذف کرد و ناخواسته وارد ارکان‌های مختلف کار و زندگی ما شده است و دوبلاژ هم از این قضیه مستثنا نبوده است. سال‌ها دوبلورها با مشقت زیاد کار گویندگی را انجام می‌دادند و دوبله یک فیلم، ماه‌ها به طول می‌انجامید اما الان دیجیتال به خدمت دوبله آمده است و یک فیلم یک روزه دوبله می‌شود. شاید حس آثار گذشته را به لحاظ کیفی نداشته باشد اما همین مسئله هم سرعت عملی دارد که باعث می‌شود افراد بتوانند آثار مختلف را دوبله کنند. بعضی از منتقدان می‌‌گویند دیجیتال باعث پایین آمدن کیفیت کار دوبله می‌شود، در حالی که من اصلاً با این حرف موافق نیستم و معتقدم کیفیت کار دست خود گوینده‌هاست و آنها هستند که با دقت و اراده‌شان سطح کاری را که ارائه می‌دهند بالا یا پایین می‌برند.

شما در سؤال قبلی به این نکته اشاره کردید که دیجیتال باعث می‌شود سرعت عمل دوبله یک فیلم ناگهان حسابی افزایش پیدا کند طوری که یک فیلم یک روزه‌ کار دوبلاژش تمام شود، خود این مسئله بالا رفتن ریتم و سرعت کار باعث نمی‌شود نتوانید مانند قبل روی یک کار وقت بگذارید؟

خب، الان دوبله یک فیلم 9 صبح شروع می‌شود و ساعت پنج بعدازظهر هم تمام می‌شود البته به کمک یک تیم حرفه‌ای، ولی قبلاً شاید 20 روز طول می‌کشید یک فیلم ترجمه شود، چرا که در آن زمان فیلم‌ها روی VHS ضبط می‌شد و برای تمرین یک فیلم وقت زیادی اتلاف می‌شد در حالی که الان به کمک دیجیتال ریتم تمرین هم تندتر شده است. در هر حال من فکر نمی‌کنم این مسئله به کیفیت دوبله فیلم‌ها آنقدرها که شما فکر می‌کنید ضربه بزند.

د‌ستمزد دوبله خوب است؟

نه، چطور...

این سؤال را به این خاطر پرسیدم که در سال‌های اخیر موج جدیدی از علاقه‌مندان به دوبله وارد بازار کار شدند و ما شاهد رشد روزافزون انجمن‌های گویندگی هستیم.

برعکس تصوری که وجود دارد دستمزد دوبلورها در ایران بسیار پایین است و پولی که آنها دریافت می‌کنند آنقدر ناچیز است که هیچ تناسبی با تورمی که در جامعه هست ندارد اما خب عده‌ای فکر می‌کنند که با وارد شدن به این حرفه می‌توانند پول پارو کنند و متأسفانه چون تصور برخی فقط پول است آن زحمتی را که باید برای رسیدن به این حرفه انجام نمی‌دهند. دیجیتال همانطور که در خدمت دوبله است به دلیل سهل کردن کار دوبله، ‌این تصور را در برخی از افراد به وجود می‌آورد که در خانه و با کمترین امکانات و هزینه می‌‌توانند کار دوبله یک اثر را انجام دهند، الان متأسفانه برخی افراد که کوچک‌ترین تجربه‌ای در زمینه دوبله ندارند با کمک یک میکروفن و دوستانشان در خانه کار دوبله را انجام می‌دهند که ناخودآگاه ضربه زیادی به این حرفه می‌زنند.

به نظر شما برای موفقیت یک گوینده چه عواملی دخیل هستند؟

طبیعی است که مهم‌ترین فاکتور موفقیت یک دوبلور داشتن یک صدای خوب است و بعد تسلط در اجرا و استعداد و پشتکار که بتواند موانع پیش رو را بردارد البته در کنار همه اینها شانس هم خیلی مؤثر است.

مدتی است که باب شده دوبله‌هایی که از طریق انجمن‌های متفرقه وارد بازار می‌شود برای جذابیت بخشیدن به اثری که ارائه می‌شود به آن لهجه هم اضافه می‌کنند شما با این کار موافق هستید؟

اصلاً. به نظرم چنین انجمن‌هایی که با این شرایط آثاری را ارائه می‌کنند قصد ضربه زدن به کلیت دوبله را دارند و به نوعی به آن آسیب جدی وارد می‌کنند، متأسفانه چند سال قبل یکی از همکاران ما که از خارج از کشور آمده بود، بدون مطالعه و بررسی کافی زمانی که به ایران آمدند گفتند که بهتر است برای جذابیت بخشیدن به یک کاراکتر به آن لهجه اضافه کرد وقتی این تئوری را مطرح کردند از سوی دوبلورهای حرفه‌ای چندان با آن موافقت نشد به همین خاطر خودش به طور مستقل عمل و این کار را آغاز کرد و چون همانطور که اشاره کردم دوبلورهای قدیمی، حرفه‌ای با او در این زمینه همکاری نکردند در نتیجه او با یک عده آدم غیرحرفه‌ای این کار را انجام داد و ضربه جبران‌ناپذیری را به این عرصه وارد کرد چرا که ماحصل کار بسیار ضعیف و سطح پایین شد.

سال‌هاست که می‌گویند دوبله ایران یک سر و گردن بالاتر از دوبله‌های سایر کشورهاست، به نظر شما با این شرایط هنوز ما می‌توانیم به این مسئله افتخار کنیم؟

متأسفانه همانطور که اشاره کردم شرایط کنونی به دوبله ما ضربه زده است اما هنوز ما چند پله به لحاظ دوبله از سایر کشورها بالاتر هستیم.

در سال‌های اخیر چند شبکه ماهواره‌ای اقدام به پخش سریال با دوبله فارسی کردند که ضمن بی‌محتوا بودن خود این آثار، دوبله آنها هم در سطح بسیار پایینی قرار دارد، متأسفانه با گسترش این شبکه‌ها این واهمه وجود دارد که توقع مردم از کار دوبله پایین بیاید؟

تا حدی حق با شماست. گسترش این شبکه‌ها باعث شده است که عصر طلایی دوبله رو به پایین قرار گیرد. همانطور که در سؤال قبلی هم به نوعی به آن اشاره کردم گسترش دیجیتال در زندگی مردم و آسان گرفتن دوبله باعث شده که هر کس این اعتماد به نفس را پیدا کند که بخواهد در این عرصه حضور پیدا کند البته نباید نادیده گرفت که نگاه مردم به این رسانه‌ها به شکل مقطعی است و درازمدت که آنها نتوانستند به جایگاه واقعی خود دست پیدا کنند مردم بار دیگر طالب کارهای خوب هستند البته ما نباید فراموش کنیم همانطور که یک کار خوب به آن فیلم هویت می‌دهد یک دوبله بد هم آن را بی‌ارزش خواهد کرد.

شما تا به حال تجربه‌های زیادی را در عرصه گویندگی داشتید، برای خیلی‌ها جالب است بدانند که چطور این نقش‌ها را انتخاب کرده و آیا هر پیشنهادی را قبول می‌کنید؟

وقتی شما در هر عرصه‌ای به طور حرفه‌ای کار می‌کنید بعد از مدتی متوجه خواهید شد که اینطور نخواهد بود که تمام نقش‌های پیشنهادی به شما در یک سطح خوب باشد و ممکن است دچار فراز و فرودهایی شود چرا که همه فیلم‌های تولیدی بدون شک درجه یک نیستند و شما نمی‌توانید انتظار داشته باشید که تمام فیلم‌هایی که به شما پیشنهاد می‌شود خوب باشند در هر حال اگر یک فیلم آنچنان جذبه و کشش تصویری نداشته باشد مسئولیت شما را بیشتر خواهد کرد در واقع اگر مخاطب تصویر زیبایی نمی‌بیند گوینده و مدیر دوبلاژ باید کاری کنند که مخاطب از صدای جذاب و خوش‌آهنگ گوینده لذت ببرد، در هر حال وقتی به من پیشنهادهای مختلف می‌شود سعی می‌کنم اثری را انتخاب کنم که خودم هم دوست داشته باشم، چرا که وقتی یک گوینده خودش آن ارتباط را برقرار می‌کند می‌تواند این حس را به سایرین هم منتقل کند.

در سال‌های اخیر تب سریال‌های «کره‌ای» بالا گرفته و تلویزیون نسبت به پخش آنها اقبال نشان داده است و شما هم به عنوان گوینده در یکی از پرطرفدارترین این آثار یعنی «امپراتور دریا» صحبت کردید، کمی راجع به فضای کارهای اینچنینی صحبت کنید و توضیح دهید آثار کره‌ای با دیگر کارها چه تفاوتی دارد؟

سؤال شما دو قسمتی بود. اجازه بدهید من از قسمت دوم آن شروع به پاسخ دادن کنم. واقعیت این است که آثار کره‌ای با اینکه به لحاظ فرهنگی با ما نزدیکی دارند اما به لحاظ زبانی با ما فاصله دارد، چرا که گاهی اوقات بازیگر یک فیلم تنها یک کلمه حرف می‌زند اما وقتی که دوبله می‌شود آنقدر طولانی می‌شود که کار ما را واقعاً‌ برای همخوانی با لب‌ها سخت می‌کند، در حالی که نوع صحبت کردن انگلیسی‌ها یا فرانسوی‌ها تقریباً شبیه به هم است و گوینده‌ها کار راحت‌تری را برای این تطبیق‌دهی در پیش دارند. در هر حال به لحاظ نزدیکی فرهنگ و شباهت آداب و رسوم، مردم ما از فیلم و سریال‌های کره‌ای استقبال می‌کنند و همین مسئله هم باعث شده که تلویزیون نسبت به پخش آثار کره‌ای اقدام کند و حالا هم بعد از سال‌ها با کسب تجربه دراین زمینه هم تا حدود زیادی به یک مهارتی رسیده‌ایم.

شما تجربه کار بازیگری را هم در کارنامه هنری‌تان دارید کمی راجع به فضای کار بازیگری صحبت کنید.

من بازیگری را به نوعی زودتر از کار دوبله آغاز کردم وقتی دوره دبیرستان را سپری می‌کردم در تئاتر بسیار فعال بودم و نمایش‌های زیادی را بازی کردم با اینکه بازیگری را در آن مقطع خیلی هم دوست داشتم اما روحم آنچنان که باید آرام نمی‌گرفت و دائم در تلاطم بود. مثل کسی که هنوز نیازش برآورده نشده باشد که بعدها فهمیدم این خلأ را تنها با کار گویندگی و دوبله می‌توانم پر کنم. البته در مورد بازیگری باید بگویم که من کار حرفه‌ای را در آن زمینه از سال 1338 آغاز کردم. خانم تاجی احمدی خدا بیامرز من را برای بازی در فیلم به استودیو عصر طلایی معرفی کرد. ایشان خودشان دوبلور بزرگی بودند و جای بازیگران توانایی مانند «ناتالی وود» حرف زده بودند. رفته رفته من هم پایم به طور جدی به حرفه دوبله باز شد.

در گذشته معمولاً سر صحنه صدابرداری نمی‌شد و اکثر کارها دوبله می‌شد این اتفاق تا چند سال بعد از انقلاب هم ادامه داشت اما بعد از مدتی بیشتر کارگردان‌ها تمایل پیدا کردند که صداهایشان را سر صحنه بگیرند.

بعد از انقلاب پنج، شش سال طول کشید که کار دوبله دوباره از سر گرفته شود و بسیاری از کارگردان‌ها که در آن مقطع به کیفیت کارشان اهمیت می‌دادند اثرشان را با دقت خاصی به دوبلورها می‌سپردند. ما هم سالی بالغ بر 20 فیلم را دوبله می‌کردیم و به لحاظ اقتصادی هم شرایط خوبی را پیش رو داشتیم اما رفته رفته شرایط تا حدی تغییر کرد و کارگردان‌ها به صداگذاری سرصحنه روی آوردند و تنها چند کارگردان بزرگ مانند مرحوم علی حاتمی یا مسعود کیمیایی باقی ماندند که دوست داشتند آثارشان همچنان دوبله شود چرا که معتقد بودند فیلم‌شان با یک دوبله قوی جان دوباره می‌گیرد اما الان دیگر تقریباً کمتر فیلمی را به جز آثار تاریخ کمتر فیلمی را می‌بینیم که کارگردانش دوست داشته باشد آن را به دوبلورها بسپارد به همین خاطر کار ما هم محدود شده است به آثار خارجی.

یکی از نقش‌های خاطره‌انگیزی که شما به جای آن حرف زدید «لوک خوش شانس» است کمی راجع به آن کارتون فراموش نشدنی حرف بزنید.

یادش بخیر، حضور من در آن کارتون حداقل برای من بسیار خاطره‌انگیز است، چرا که من تا قبل از آن تجربه‌ای برای صحبت کردن در یک کارتون نداشتم به همین خاطر وقتی آقای خسروشاهی به من پیشنهاد داد به او گفتم امکان ندارد من در یک کارتون حرف بزنم، او هم اصرار کرد که این یک اثر متفاوت است که در کل دنیا دیده شده است اما من همچنان اصرار می‌کردم که نه من نمی‌توانم تا اینکه بالاخره متقاعد شدم و پذیرفتم و با کلی دلهره جای لوکی یا همان لوک خوش شانس صحبت کردم. شاید باور نکنید اما شهرتی که این کارتون برای من به همراه داشت به مراتب بیشتر از کاراکترهای مطرحی بود که تا به حال هم جای آنها حرف زده بودم.

به نظر شما جایگاه ما در دوبله کارتون و انیمیشن در دنیا کجاست، چرا که در سال‌های اخیر به این مقوله نگاه بسیار حرفه‌ای می‌شود؟

همین‌طور است، ما در مقوله دوبله کشور پیشرفته‌ای هستیم و بارها و بارها هم مورد تقدیر قرار گرفتیم و بیراه نگفته‌ام اگر بگویم که در این راه بسیاری از کشورها از ما الگو گرفته‌اند اما به طور اختصاصی در مورد مقوله کارتون و انیمیشن باید بگویم که در کشورهای مطرح به ویژه در هالیوود به مقوله دوبله بسیار اهمیت می‌دهند و ما شاهد هستیم که بسیاری از بازیگران سرشناس و مطرح دنیا می‌آیند و جای این کاراکترها صحبت می‌کنند و آن را جزو نقاط مثبت کارنامه هنری خود می‌دانند در حالی که در کشور ما چنین نگاهی وجود ندارد و این کار به طور تخصصی توسط خود دوبلورها انجام می‌شود.

یکی از نکاتی که سال‌ها در دوبله کشور ما وجود داشت و همواره نگاه تحسین‌برانگیزی به آن می‌شد اما در سال‌های اخیر بنا بر دلایلی کمرنگ شده این است که معمولاً دوبلورها اگر به جای بازیگری حرف می‌زدند و آن کار دیده می‌شد سال‌ها در همان قالب باقی می‌ماندند و به جای آن شخصیت حرف می‌زدند طوری که مخاطبان آن بازیگر را تنها با صدای آن دوبلور به یاد داشتند اما در سال‌های اخیر این قضیه تا حد زیادی تغییر کرده است.

تحلیلتان کاملاً درست است، در سال‌های قبل همانطور که اشاره کردید بعد از مطرح شدن یک بازیگر توسط دوبلور برای آنکه آن حس همذات‌‌پنداری و نزدیکی مخاطب با بازیگر از بین نرود سعی می‌شد که صدای دوبلور حفظ شود در حالی که با گذر زمان این اتفاق به بهانه حرفه‌ای شدن تغییر کرد. در آن مقطع اگر دوبلوری سرکار بود صبر می‌کردند تا کار او تمام شود اما الان شرایط تا حد زیادی تغییر کرده است و دیگر آن صبری که در گذشته وجود داشته الان نیست و به محض اینکه متوجه شوند دوبلور سر کار است و به آن نقش نمی‌رسد فرد دیگری را جایگزین می‌کنند این در حالی است که این قضیه ضربه زیادی به یک اثر می‌زند. آن زمان دوبلورها احترام همدیگر را نگه می‌داشتند و امکان نداشت که بخواهند جای همدیگر حرف بزنند اما الان...

بعضی‌ها می‌گویند سیاستی که در دوبله وجود دارد به این شکل است که قدیمی‌ها اجازه نمی‌دهند جوان‌ها وارد این حرفه شوند و به نوعی این مقوله را انحصاری کرده‌اند؟

من با این حرف موافق نیستم بر خلاف تصور حاکمه همواره دوبلورهای قدیمی سعی در تربیت نیروی جوان دارند و آنها را در این راه حمایت می‌کنند اما شاید شتاب زدگی و عجله‌ای که آنها برای پیشرفت دارند باعث می‌شود که بخواهند به جای طی کردن مسیر پله پله آن را چند تا یکی طی کنند به همین جهت ما را مانعی بر سر راه پیشرفت خود ببینند و این تصور در ذهن آنها ایجاد شود.

شما مدتی است که در رادیو پیام هم مشغول فعالیت هستید کمی راجع به فضای کار در آنجا صحبت کنید.

سال 82 من توسط دو دوست عزیزم جناب شیشه‌گران و جهانی برای یک شیفت برنامه در رادیو پیام دعوت شدم و از آن روز به بعد هم در رادیو پیام به نوعی ماندگار شدم و اجراگر برنامه‌های مختلف از جمله «راه شب» بودم هر چند که در این میان یک‌بار ارتباطم با این رادیو قطع شد اما خیلی زود دوباره به جمع اعضای این رادیو پیوستم. خوشبختانه از زمانی که به این گروه اضافه شده و در این رسانه مشغول به کار شدم بر مخاطبان آن هر روز اضافه می‌شود که این باعث دلگرمی کارکنان می‌شود. من معتقدم که رادیو «نفس» است و چون مخاطبان چهره گوینده را نمی‌بینند به صدا و نفس گوینده بیشتر خو می‌گیرند و عشق و علاقه بیشتری بین شنونده و گوینده به وجود می‌آورد.

البته در سال‌های اخیر با پیشرفت رسانه‌های مختلف گرایش مردم به گوش دادن رادیو تا حدی کم شده است با این اوصاف فکر می‌کنید کارکنان رادیو باید چه ترفندی را در پیش بگیرند که مخاطبان خود را حفظ کنند؟

شاید رادیو را مانند گذشته مردم گوش ندهند اما به عقیده من همچنان مخاطب خاص خودش را دارد و ما شاهد هستیم بسیاری از مردم در اتومبیل‌هایشان به رادیو گوش می‌دهند و به عقیده من در سال‌های اخیر با تنوع بخشیدن به بخش‌های مختلف رادیو مردم اقبال زیادی به آن نشان می‌دهند و ما دیگر کمتر شاهد ریزش مخاطب هستیم. در هر حال به نظر من رادیو یک رسانه ملی است که نقش انکارناپذیری در بالا بردن فرهنگ مردم دارد به همین جهت مسئولان باید بودجه بیشتری را برای برنامه‌هایی از این دست در نظر بگیرند. به نظر من یکی از عواملی هم که باعث موفقیت رادیو پیام شده تیمی است که با آن کار می‌کنیم، یعنی نویسنده‌های خوب و تهیه‌کننده کار بلد، موسیقی جذاب و گوینده‌های حرفه‌ای باعث شده که این رادیو حسابی پیشرفت کند.

از قدیم باب بوده که در رادیو کارهای طنز هم پخش می‌شد که اتفاقاً همواره با استقبال مخاطبان مواجه می‌شد با توجه به جوکنونی جامعه که مردم تمایل زیادی برای شنیدن کارهای طنز دارند به نظر شما آثار طنز رادیویی می‌تواند باعث جذب مخاطبان شود؟

صددرصد. به عقیده من طنزهای رادیویی به مراتب بیشتر از آنچه که تصور می‌شود باعث جذب مخاطب می‌شود و نمونه آن هم طنز سالم و موفقی است که تا به حال از طریق رادیو تولید شده است به ویژه برنامه طنز موفق «صبح جمعه» که با گذشت سال‌ها همچنان در میان مردم از محبوبیت بالایی برخوردار است. ما شاهد هستیم اکثر طنزهایی که از رادیو پخش می‌شوند نسبت به طنزهای تلویزیونی بار انتقادی بیشتری دارند و همین مسئله باعث طراوت بخشیدن به برنامه‌های آن می‌شود. به عقیده من رادیو از توانایی زیادی برخوردار است و با انتقال سریع‌تر خبرها نسبت به سایر رسانه‌ها به ویژه تلویزیون عملکرد بهتری دارد. در هر حال من اعتقاد دارم رادیو نقطه ضعف خاصی ندارد و با توجه به سابقه آن از اهمیت بالایی برخوردار است.

ولی ما نمی‌توانیم منکر جذابیت‌های تصویری تلویزیون در جذب مخاطب شویم؟

من هم نمایش تصویری و استفاده از رنگ و جذابیت بصری تلویزیون را در جذب زیاد مخاطب منکر نمی‌شوم و اصلاً همین مسئله هم باعث شده است که مخاطبان بیشتری را این رسانه جذب کند اما حرف من این است که اگر با شرایط کنونی باز هم شاهد این هستید که رادیو مخاطبان خاص خودش را دارد باید بگویم این به دلیل کشش جادویی است که در این رسانه نهفته است و چون درگیر انتخاب تصاویر برای انتقال مفاهیم و اخبارهای خود نیست راحت‌تر و با ممیزی کمتری اطلاعات خود را در اختیار مخاطبانش قرار می‌دهد و همین موضوع باعث شده که این رسانه طرفداران خودش را از دست ندهد.

بدون شک خیلی‌‌ها دوست دارند بدانند چه شد که شما وارد حرفه گویندگی شدید؟

حدود 52 سال قبل یعنی زمانی که 16 سالم بود وارد خانه جوانان شدم و کار تئاتر را در آنجا شروع کردم. اولین نمایشی را که روی صحنه بردم «خانه مرغ هنری» بود که در آن دیالوگ داشتم. یکی از هنرپیشگان آن زمان به نام «منصور متین» که در حرفه دوبلاژ نیز فعال بودند صدای من را شنیدند و همانجا ظاهراً از صدای من خوششان آمد و به من پیشنهاد دادند که کار در رادیو را تجربه کنم و همان حضور در رادیو بهانه‌ای شد که من وارد کار دوبلاژ شوم.

اولین کاری را که دوبله کردید به خاطر دارید؟

بله، یادم است برای اولین بار زمانی که به «استودیو شاهین» رفتم خوب به خاطر دارم که در آن فیلم من تنها یک دیالوگ داشتم اما از 9 صبح تا یک بعد‌ازظهر طول کشید تا آن را بگویم. حسابی خسته شدم. به آقای متین گفتم من به این کار ادامه نمی‌دهم چون استعداد ندارم اما ایشان گفتند نه،‌ادامه بده چون استعدادش را داری...

خانواده‌تان با ورود شما به این عرصه مخالفتی نداشتند؟

چرا، اتفاقاً مادرم چندان با ورود من به این حرفه موافق نبود. در آن مقطع نگاه مثبتی راجع به هنر وجود نداشت، چرا که فکر می‌کردند شرایطی که در این حرفه وجود دارد چندان مساعد نیست. مادرم هم که فرد مذهبی بود شرایط هنر را چندان برای من مناسب نمی‌دید تا اینکه من آنقدر اصرار کردم و برادرم پرویز پا در میانی کرد که سرانجام او رضایت داد که من وارد این کار شوم اما بعد از مدتی که پیشرفت من را در این عرصه دید به یکی از مشوقان من تبدیل شد.

فیلمی هست که صرفاً به خاطر دوبله‌اش خیلی دوست داشته باشید؟

بله، اتفاقاً یکی از فیلم‌هایی که حسابی آن را دوست دارم فیلم «اسپارتاکوس» ساخته استنلی کوبریک بود با اینکه من در آن فیلم صحبت نکردم ولی آن را صرفاً به خاطر دوبله قوی‌اش بسیار دوست دارم.

نگار حسینی



        1+


دیپلماسی عمومی و جنگ نرم
Public Diplomacy and Soft War

Pishgam


Last Posts


Blog Stats

  • Total Visits :
  • Visits today :
  • Visits yesterday :
  • Visits this month :
  • Visits month ago :
  • Total Authors :
  • Total Posts :
  • Last visit :
  • Last Updated :
  • Today's Date :

PDSW - Logo




 Copyright © 2010 - 2013 PDSW News Service. IR. All Rights Reserved.
 Resources (Content :) borhan.ir , irdiplomacy.ir , jangnarm.com
 Available for all browsers.
Search Engine Submission - AddMe Meta Tags Generator - AddMe Powerful Search Engine Submission Tips تبادل لینک - تبادل لینک