سید حبیب‌‌‌‌‌الله تدینی/ واکاوی فرقه‌‌‌‌‌‌گرایی(12)؛ | بخش 12، بخش اول

«ایران پهلوی در قبضه‏‌ی بهاییان»

در دوره‌‌‏‌ی محمدرضا شاه پهلوی، بهاییان علاوه بر ارتش در حوزه‌‎‌های فرهنگی نیز نفوذ گسترده‌‌‎ای داشتند و با هدف تخریب اعتقادات جامعه وارد این حوزه شدند. آن‏‌ها با کمال افتخار برای اسراییل و آمریکا جاسوسی می‌‌کردند و برای کمک به آنان پول جمع می‌کردند؛ آن‌‌ها ایران را بعد از اسراییل دومین سرزمین بهاییان می‌‌دانستند!

مهم‌ترین مهره‏های نفوذی بهاییت در دوران محمدرضا پهلوی

1- سپهبد عبدالکریم ایادی: پزشک مخصوص شاه- که صاحب 80 شغل کلیدی و پول‏ساز بود. ‌وی از سال 1340ه.ش. که «ارنست پرون» -محرم اسرار و رفیق فاسد محمدرضا- درگذشت، جایگزین وی شد. «فردوست» او را فردی فاسد و منحرف جنسی می­داند. او فرزند «میرزا محمد تقی ابهری» ـ ابن ابهرـ از ایادی عباس افندی است،‌پدر بزرگ مادری او «علی­اکبر شهمیرزادی» نیز از ایادی عباس افندی بود،‌به این جهت نام خانوادگی او را «ایادی» گذاشتند. ابن ابهر و منیره مادر «ایادی» برای رواج بی­حجابی در تهران بسیار فعال بودند. ایادی در افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی بهاییان در ارکان اجرایی حکومت پهلوی نقش اول را داشت. «هژبر یزدانی» -کلان سرمایه­دار بهایی- توسط وی رشد یافت.
 
2- امیرعباس هویدا: فرزند «عین‏الملک» بهایی و از نوادگان «یعقوب کلیمی بغدادی» است. او بهایی، روتارین و عضو سازمان شوم ماسونی بوده و بیش از 13 سال در رأس قوه‌ی ‏مجریه قرار داشت. وی از سال 1343ه.ش. تا سال 1357ه.ش. که دستگیر و زندانی شد دولت‏مرد طراز اول رژیم پهلوی بوده است. او بیش از 13 سال نخست وزیر یک کشور شیعه بود و تا توانست وزیر و معاون وزیر بهایی با توصیه‌ی آمریکایی‏ها وارد دولت نمود. هویدا و نخست‏وزیر قبلی او «حسن­علی منصور» مهره‏های مطلوب آمریکا بودند که در نهایت هم فدای فضای باز سیاسی حزب دموکرات آمریکا شدند و به دست انقلابیون مسلمان زندانی و اعدام گردیدند. هویدا در سال 1298 شمسی در یک خانواده‌ی سرشناس بهایی متولد شد.

پدر بزرگ او «میرزا رضا قناد» از نزدیکان و خواص حسین­علی نوری و عباس افندی بود. پدرش «حبیب‎الله عین‏الملک» در جوانی منشی و کاتب آثار «عباس افندی» بود. عین‎‏الملک در سال 1314 شمسی از دنیا رفت و جسد او در کنار قبر «میرزا رضا بهایی» در عکا دفن شد، از این رو در نسب‎نامه‌ی بهایی هویدا هیچ شک و تردیدی نیست. در ضمن «عین‏الملک» کارمند وزارت خارجه بود و مدت طولانی کنسول ایران در سوریه و لبنان بوده و در آنجا آشکارا به تبلیغ بهاییت می‎پرداخته است، از این‏رو امیرعباس هم قبل از خدمت سربازی در سال 1322ه.ش. به استخدام وزارت خارجه درآمد و در سال 1324ه.ش. وابسته به سفارت ایران در پاریس و سال بعد کارمند سفارت ایران در آلمان شده است. او در سال 1330ه.ش. مأمور سازمان ملل شد.

او در 5 سالی که در «کمیساریای پناهندگان سازمان ملل» بود، به وسیله‌ی رییس کمیساریای عالی پناهندگان که استاد اعظم لژ بزرگ فرانسه بود، به عضویت لژ بزرگ فرانسه و لژ مستقل ایران در فرانسه در می‏آید و از این به بعد رشد و ترقی هویدا در وزارت خارجه و شرکت نفت ایران چند برابر می‎شود. هویدا در سال 1338ه.ش. به ساواک وصل می‎شود و در سال 1343ه.ش. وزیر دارایی کابینه‌ی «حسن­علی منصور» شده و 11 ماه بعد پس از مرگ حسن­علی منصور، از بهمن سال 1343ه.ش. تا مرداد 1356ه.ش. به نخست‎وزیری «محمدرضا» منصوب می‎شود.

با توجه به اینکه او جاسوس سازمان سیا، عضو چند لژ فراماسونری و یک بهایی سرشناس و مورد اعتماد انگلیس و فرانسه است، مدتی طولانی در این سمت می‏ماند. هویدا برای بقای سلطه‌ی شیطانی خود گاهی با بوسیدن قرآن، رفتن به حج و بقاع متبرکه‌ی ائمه‌ی شیعه سعی داشت تا خود را مسلمان معرفی کند. ولی تبار بهایی و عملکرد جانب­دارانه‌ی او از بهاییت و وارد کردن بهاییان به ارکان نظام شاهنشاهی مانع پذیرش ادعای او می‎شد. در ضمن نسب هویدا به یهودیان بغدادی یعنی «یعقوب کلیمی بغدادی»می‏رسد و مثل سایر بهاییان با صهیونیسم بین‏الملل رابطه‎ای عمیق داشت و فردی فاسدالعقیده و فاسدالاخلاق بود.

وزرای بهایی کابینه‌ی هویدا عبارت‌بودند از: «سرلشکر ارفع» -وزیر راه- "عباس آرام" -وزیر خارجه-، «منصور روحانی» -وزیر کشاورزی-، «عطا خسروانی» -وزیر کشور-، «منوچهر شاه­قلی» -وزیر بهداری-، «منوچهر گنجی» -وزیر آموزش و پرورش-، «اسدالله صنیعی» -وزیر جنگ-، «فرخ‏رو پارسا» -وزیر آموزش و پرورش-، «منوچهر تسلیمی» -وزیر بازرگانی-، «نصرت‎الله معینیان» -وزیر اطلاعات-، «ناصر گلسرخی» -وزیر منابع طبیعی-، «منوچهر پرتو» -وزیر دادگستری-، «سپهبد خسروانی» -معاون نخست وزیر و رییس تربیت بدنی- که سه نفر اخیر با تشکیل بزرگ‌ترین باند زمین­خواری به ثروت انبوهی دست یافتند، هم‌چنین تعداد زیادی از معاونین وزرا بهایی بودند.

3-  «عباس آرام»، فرزند «ملاعلی‏رضا» بهایی از سال 1338 تا 1345 وزیر امور خارجه بوده است. او عامل برقراری ارتباط با اسراییل است و پدرش در راه تبلیغ بهاییت کشته شده و از مبلغان فعال یزد، تبریز، فارس و از فراماسونرهای معروف و وابسته به لژ «ستاره سحر» و «کیوان» زیر مجموعه‌ی لژ بزرگ آلمان بوده است. آرام تحصیلات بالایی نداشت و خانواده‎اش هم اسم و رسمی نداشتند ولی حمایت اساتید اعظم ماسون «عبدالکریم ایادی» و «شریف امامی» او را ترقی داد.

4- «اسدالله صنیعی» فردی بود که از دوران ولیعهدی «محمدرضا»به عنوان آجودان مخصوص در کنار او بود. رضاخان با علم به بهایی بودن اسدالله او را که درجه‌ی سرگردی داشت، آجودان مخصوص محمدرضا قرار داد و تا درجه‌ی سپهبدی رشد کرد. او در دوران محمدرضا وزیر جنگ و وزیر کشاورزی شد و از حامیان اعطای حق کاپیتولاسیون به اتباع آمریکایی بود. صنیعی از نظامیان و دولت‏مردان نادرست و خائن بود که سابقه‌ی چندین فقره اختلاس کلان را در پرونده‌ی خود دارد.

5- سرلشگر «ضرغام» از بهاییان متعصب فعال در ارتش بود ولی راز بهـایی بودن خود را پنهـان نگه می­داشت اما زمانی که به ریاست بانک «اصناف و نونهالان بهایی» و عضو هیأت مدیره‌ی «شرکت امناء» منصوب شد، بهایی بودن وی افشا گردید. او در زمان نخست وزیری دکتر «منوچهر اقبال» به وزارت گمرکات و انحصارات و مدتی هم به عنوان وزیر دارایی منصوب شد. سرلشکر ضرغام به سبب بهایی بودن از دوران جوانی به ریاست ادارات و سازمان­هایی که امکان سوءاستفاده‌ی مالی در آن‌ها وجود داشت، منصوب می­شد.

6- «منصور روحانی» فرزند «علی‌محمد» از وزرای بهایی کابینه‌ی «منصور» و «هویدا» بود. منصور به شدت از افشای نسب­نامه‌ی خانوادگی خود پرهیز و خود را از تبار روحانیت قزوین معرفی می‏کرد، ولی به استناد اسناد ساواک پدرش از مبلغان فعال بهایی در تهران بوده است. احتمالاً مادر وی شیعه بوده ولی خود وی از ماسون‏ها و عضو شاخص کلوپ «روتاری» بوده است. او وزیر آب و برق، کشاورزی و سرپرست منابع طبیعی در کابینه‎های منصور و هویدا بوده است.

7- «غلامرضا کیان­پور» در سال 1353ه.ش. وزیر اطلاعات و در سال 1356ه.ش. وزیر دادگستری کابینه‌ی هویدا بود. او از وزرای بهایی غارتگر بیت‎المال است که در دهه‌ی 40 هنگامی که معاون وزارت اقتصاد بود، متهم به اختلاس میلیونی شد. هم‌چنین وی متهم به هم­جنس‏بازی و فساد اخلاقی است. مادر فرح می‏‎نویسد:

«من خودم دیدم که کیان­پور لباس زنانه می‏پوشید و می‏رقصید.»

8- «منوچهر تسلیمی» مدتی معاون وزارت اطلاعات بود و مشاغل متعددی داشت که عمدتاً آموزشی و رسانه­ای بوده و یک دوره نیز وزیر بازرگانی دولت هویدا بوده است. پرویز تسلیمی از همین خاندان رییس دانشگاه علوم «جندی شاپور» شیراز و داماد سرلشگر «عزت‌الله علایی» بهایی است.

9- «منوچهر فرهنگ­مهر»، بهایی زرتشتی تبار از دولت‎مردان عصر «محمدرضا پهلوی» است که عضویت چند لژ ماسونی را داشت و به شدت مورد علاقه‌ی «اسدالله اعلم»، «منصور» و «هویدا» بود. وی معاون نخست‎وزیر در کابینه‌ی هویدا و معاون وزارت دارایی در زمان «حسن­علی منصور» بود. او مدتی رییس دانشگاه پهلوی شیراز و از دوستان صمیمی «شاپور ریپوتر» - سرجاسوس انگلیس- بود. «مِئْیر عَزْری» (نماینده‌ی اسراییل در ایران) او را چهره‎ای دوستدار اسراییل و ضد اسلام معرفی می‏کند. وی به شدت مورد محبت شاه و فرح بود و نشان‏های متعددی از آن‌ها دریافت کرده بود.

10- «منوچهر شاه­قلی»، وزیر بهداری و علوم آموزش عالی و از بهاییان متعصب و فرزند سرهنگ «شاه­قلی» مؤذنِ بهاییان می­باشد.‌او پزشک مخصوص هویدا بوده و متهم به فساد مالی است. شاه­قلی از جمله کسانی است که پس از انقلاب در دوران سازندگی با وساطت «مهاجرانی» به ایران بازگشت.

11- «هوشنگ نهاوندی» وزیر علوم کابینه‌ی «شریف امامی» و وزیر مسکن دولت «منصور» و «هویدا» بوده است که در کارنامه‌ی او فساد اخلاقی، فساد مالی و جنسی، عضویت در لژهای ماسونی و تبلیغ بهاییت به چشم می­خورد.

12- «فرخ­رو پارسا» وزیر آموزش و پرورش دولت هویدا، ماسون،‌روتارین [1]‌   و از رهبران حزب ایران نوین بود، ‌همسر وی تیمسار «احمد شیرین­سخن» نیز از دوستان صمیمی سپهبد «صنیعی» و بهایی بود.

13- «شاپور راسخ» ـ رییس برنامه و بودجه ـ و از ماسون­های نشان­دار دوران هویداست. او در مقاله­ای بهاییت را دینی ایرانی و جهان­گیر معرفی کرد که جلال آل­احمد وی و افکارش را مورد انتقاد قرار داده است. راسخ نزد «ایادی» و «هویدا» بسیار چاپلوس و متملق بود.

14- «پرویز خسروانی» رییس تربیت بدنی و معاون نخست وزیر در کابینه‌ی هویداست. او به عنوان فرمانده‌ی ژاندارمری تهران در کشتار 15 خرداد نقش اساسی داشت که به واسطه‌ی این جنایت تقدیرنامه­ای از بهاییت دریافت نموده است.

15- «پرویز ثابتی» ـ معاون ساواک ـ در سال 1337ه.ش. به استخدام ساواک درآمد و در فرم استخدام به تبار بهایی خود اشاره می­کند. پدر و مادر او بهایی بودند و پرویز هیچ­گاه به­طور رسمی از بهاییت تبری نجسته است. وی آجودان مخصوص شاه و نوکر حلقه به گوش ایادی و هویدا بود، از سال 1350ه.ش. به ریاست ستاد کمیته‌ی مشترک ضدخرابکاری که از مخوف­ترین شکنجه­گاه­های ساواک بود، برگزیده شد و در سال 1352ه.ش. ریاست اداره‌ی سوم ساواک را نیز به­عهده گرفت. ثابتی 10 روز قبل از پیروزی انقلاب اسلامی به آمریکا گریخت. او قبل از انقلاب گاهی ادعای مسلمانی می­کرد ولی هیچ­کس به واسطه‌ی تبار بهایی و خدمات او به بهاییان این ادعا را جدی نگرفت.

16- سپهبد «علی­محمد خادمی»، مدیر عامل بهایی «هما» از جمله فراماسون­ها و روتارین‌های معروف دوران محمدرضا است. وی نیز به علت فعالیت در دفتر محمدرضا پهلوی رابطه‌ی بسیار نزدیکی با دربار داشت.

17- ارتشبد «جعفر شفقت» رییس ستاد ارتش و فرمانده‌ی گارد شاهنشاهی بود. این فرد بهایی در کابینه‌ی 37 روزه‌ی «بختیار» وزارت جنگ را به­عهده داشت که با لغو قراردادهای خرید نظامی ایران ضربات زیادی به ارتش وارد ساخت.

18- «محمدحسن احمدی» رییس اوقاف در زمان هویداست. او فرزند یکی از مبلغان بهایی و اهل بشرویه استان خراسان بود. این کارمند شهرداری و آموزش عالی از جمله افراد مورد علاقه‌ی هویدا بود که در سال 54 به ریاست اوقاف منصوب شد و این انتصاب از طرف علما مورد انتقاد شدید قرار گرفت.

19- «حبیب» یا «ایرج ثابت» معروف به «ثابت پاسال» از بهاییان یهودی تبار و ماسون­های معروف است که کمک­های زیادی به اسراییل می­نمود. وی از یهودییان همدان است که در دوران محمدرضا صاحب 70 شرکت تجاری، 20 کارخانه و کارگاه بزرگ وکوچک، مالک شبکه‌ی 3 تلویزیون ملی زمان طاغوت و یکی از کلان سرمایه­داران دوران پهلوی است. وی از رانندگی شروع کرد و با استفاده از رانت­های دولتی و از مجاری غیرقانونی به همه چیز رسید. در جریان کودتای 28 مرداد از حامیان با نفوذ محمدرضا بود که با اوج­گیری انقلاب اسلامی به آمریکا گریخت.
 
20- «هژبر یزدانی» کلان سرمایه­دار بهایی است. وی متولد 1313 شمسی و از بهاییان سنگسر سمنان است که از چوپانی به واسطه‌ی کمک­های «عبدالکریم ایادی»، «شمس»، «اشرف پهلوی» و «هویدا» به یکی از کلان سرمایه‌داران کشور مبدل شد.

هژبر با تبانی و هم­دستی سپهبد «نعمت­الله نصیری» و کمک همشهری ساواکی خود، «پرویز ثابتی» برای سرقت اموال بیت­المال و اختلاس­های کلان ساواک جهنمی را نیز در خدمت گرفته بود.
او می­گفت:

«عبدالکریم ایادی پدر من، نعمت­الله نصیری برادرم و منصور روحانی نوکرم است.»

«منصور روحانی»، «هرمز قریب» و «محمد یگانه» ـ ریاست بانک مرکزی ایران ـ شرکای وی در سرقت­های کلان او بودند. او وام­های کلانی دریافت می­کرد ولی به لطایف الحیل از پرداخت اقساط آن شانه خالی می‌کرد.

هژبر، سهام­دار عمده‌ی بانک «ایرانیان» و بانک «صادرات» بود. او علاوه بر دام­داری، کشت و صنعت، صنایع کشاورزی، بانک­داری، در قاچاق طلا و جواهر و زمین­خواری سرآمد مفسدان اقتصادی بود. اسناد زیادی موجود است که وی کمک­های چندین میلیون دلاری به تشکیلات بهاییت و صهیونیست­ها نموده است.

21- «ذبیح­اله قربان» -رییس دانشگاه شیراز- از جمله بهاییانی است که از زمان رضا شاه در خدمت رژیم منحوس پهلوی بوده و قبل از انجام کشف حجاب توسط رضاخان در بهبودستان شیراز پرستاران را مجبور به کشف حجاب کرده بود. او جاسوس سازمان اطلاعاتی انگلیس، فرماسونر و یکی از روتارین­های معروف است.

22- «هوشنگ سیحون» رییس دانشکده‌ی هنر و از بهاییان یهودی تبار و عضو کلوپ روتاری بود که رابطه­ای صمیمی با اسراییل داشته و به صورت علنی به تبلیغ بهاییت و ترویج فساد می­پرداخت.

23- «مهدی میثاقیه» سرمایه‌دار و فیلم ساز صاحب نامی است که استودیوی «میثاقیه» را برای ساخت فیلم­های مبتذل تأسیس نمود.

24- «علی­محمد ورقاء» -یکی از ایادیان بهاییت- و مبلغین این فرقه در سطح دانشگاه­های کشور بوده است که مدتی مدیریت گروه جغرافیای دانشکده‌ی تربیت معلم را به­عهده داشت.

25- «فتح­الله ستوده» از ارکان حزب «ایران نوین»، روتارین و وزیر پست و تلگراف منصور و هویدا بوده است. این وزیر بهایی نیز در آغاز شکل­گیری انقلاب اسلامی در سال 57 مقادیر زیادی ارز از کشور خارج نمود.

26- «قاسم اشراقی» از بهاییان ماسون و عضو لژ همایون است که وزارت پست و تلگراف کابینه‌ی «رزم­آرا» و «منوچهر اقبال» را به­عهده داشت و در نامه­ای «حبیب ثابت» را هم­مسلک خود می­خواند.

27- «احسان یار­شاطر» از ارکان فرهنگی رژیم طاغوت و بهاییان ماسون است که مدتی به عنوان استاد دانشگاه تهران به ترویج باستان­گرایی و قلم فرسایی برضد اسلام مشغول بوده است.

28- «کامبیز محمودی» یکی از بهاییان فعال در حوزه‌ی رسانه و معاون تلویزیون ملی و مدیر کانال 3 و از دوستان صمیمی «ثابت پاسال» بوده است.

29- «امیرمنصور سرداری» از بهاییان فرماسونر و از اعضای حزب ایران نوین است. وی پسرخاله‌ی «هویدا» و دارای انحرافات شدید اخلاقی و فساد مالی است که ساواک در گزارشی آورده است:

«عیاشی «امیرمنصور» زبان­زد خاص و عام است.» او مدتی معاون وزیر بهداری و سرپرست تنظیم خانواده بوده است که مدتی با نام خانوادگی «زادسر»  شهرت داشته است.

30- «ناصر شیرزاد» رییس خبرگزاری پارس و مدتی نیز مسؤول رادیو ایران و رایزن مطبوعاتی ایران در انگلستان و پاکستان بوده است.

31- «عباس فروتن» معاون وزیر فرهنگ و مدتی هم به عنوان معاون وزیر اطلاعات و جهانگردی فعالیت داشته است.
 
32- «ایرج انور» کارگردان تلویزیون ملی ایران و منوچهر انور مدیر عامل بنیاد سینمایی فارابی از بهاییان فعال در عرصه‌ی فرهنگی بوده­اند.

33- «هوشنگ توزیع» از بهاییان فعال در حوزه‌ی تلویزیون و تئاتر می­باشد. وی به همراه همسرش «شهره آغداشلو» در این عرصه فعالیت می­کرده است و در آخرین اقدام، همسر وی در فیلم ضد اسلامی «سنگسار ثریا» ایفای نقش نموده است.

34- «محبوبی» و «گلچین» نیز دو تن از بهاییان فعال در حوزه‌ی فرهنگی کشور و تهیه کنندگان فیلم «فروغ جاویدان» در جشن­های 2500 ساله بوده­اند که آن را 10‏برابر قیمت واقعی به دربار فروخته و پول آن را خرج تبلیغ بهاییت کردند.

* سید حبیب الله تدینی؛ کارشناس ارشد فرق و ادیان الهی